Në fytyrë i lexoheshin 85 rrudha,
si njëmijë e një udha.
Unë me 28 rrezatime,
e njëmijë e një ëndërrime,
për njëmijë e një udhëtime.
I strukur sa një trumcak,
thërrime buke hante pak nga pak,
i përtypte si thërrime kohe,
ushqente trishtimin ne sytë,
e kërkonte një jetë të dytë,
e mua koha me ngeci ne fyt,
një mllef,
ndaj jetës,
shpirtit,
fillimit,
mbarimit,
përjetësisë,
atij çasti
që më mbyt...
