Voices

Voice One-Can you please turn on the light and the heater?

Voice two-I can but I like more when is dark and cold.

Voice one-Do you like more the dark and cold? Why?

Voice two-Dark is magical and cold makes you feel alive.

Voice one-Might be true but I want to see you on your eyes.

Voice two-Don’t you think its nicer without looking to each-other and being cold?

Voice one-It could be nicer but I like light and I am sensitive

Voice two-What has to do light with sensitivity?

Voice one-I would like to remember you and feel sober, dark makes me feel drunk

Voice two-Interesting! (huh, smiles) Could you than light my cigarette? We can some light from a light,is this enough?

Voice one:-Light  is never enough.

Voice two-I see, you are looking for more light, you sensitive soul!

Voice one-I don’t like to hear that, I feel sensitive people are old fashion.

Voice two- I like sensitive people.

Voice one-Well, I don’t. Life it’s easier when you are not sensitive!

Voice two-There is no point to have an easy life.

Voice one-You are more safe and happy.

Voice two-Than you don’t feel any tension, I mean you don’t have strong feelings.

Voice one-I would like to know how it feels if one day I get up and not feel anymore.

Voice two-That’s horrible! Be careful what you dream and wish for, it can become real.

Voice one-Nah that’s the most stupid philosophy! Don’t trust this at all!

Voice two- Trust me, be careful!

Voice one-Anyway, I feel sensitive people are dramatic and hard to stay with.

Voice two-Anyone is sensitive, maybe it’s  hard to stay with those who are more sensitive than what society has accepted as normal. What kind of people do you like?

Voice one-Hmmm, I don’t like people who are not sensitive though, with them is even harder to be with. They will never understand me.

Voice two-Well it’s not easy to answer this question. I like people in general.

Voice one-Lucky you! I don’t like people, I feel it’s hard be with people around.  I like solitude and to with myself.

Voice two- That’s makes me nervous!

Voice one-Because you didn’t try what kind of peace silence can bring you.

Voice two-This is a philosophy which I don’t like and trust!

Voice one- I have been talking a lot better I go.

Voice two- … OK, leave me alone but turn on the light and the heater  before you go.

Voice one-OK!

Voice two-Please the last one, can you help me?

Voice one-I leave you alone…

Night and day...

Night and day are not the same everywhere but there is always a sunrise and a sunset within a night and day.

Njerezit

Thone se ka disa kategori njerezish por une kam njohur dy prej tyre: " Nje kategori qe eshte e njejte me te gjithe dhe nje tjeter qe nuk nuk eshte i njejte me asnje. "

Delir

Rete kishin rene mbi toke, brenda meje lindi nje diell ne zemer te trupit. Nje diell qe meshirohej ne nje buzeqeshje. Sikur nje shpirt me kaperdiu  m'u ne gryke e me ngeli ne trup. E shkuara tokesore me kaloi si nje pjese filmike. U mundova te materializoj ndjesite ne fjale ose me mire ne te shkruar. Sa te pathena fjale qe pena nuk i gjente dot! Nje heshtje e perkryer me ndihmonte te cliroja te pathenat. Te pakten kjo e fundit me degjonte, e mendimet e mia me pergjigjeshin...

Zero

Kur njeriu te clirohet nga konceptet Kohe dhe Hapesire do te ndihet i lire edhe i rende si ajri. Atehere kur te c'materializojme sekondat, oret, ditet...me pak fjale kur te ndalim numerimin  ne te pafuqishmit njerez do te behem te plotefuqishem edhe zero. Tek te ndjerit hic edhe bosh eshte plotefuqishmeria me e larte njerezore. Te qenurin zero te ben te ndihesh infinit. Hici eshte perjetesi...

Where are you from?

-Where are you from?
-Earth
-Haha funny,  i mean which country are you from?
-Well, i am from Earth. Is this not enough to start a conversation?
-Yes, true but i am curious to know where are you from?
-Why? Just to create a frame on your head and put me in the same line with others that you met from my country?
-Maybe, but as i see you are a bit strange.
-Why? Because i like to talk to a human not to a citizen?
-Citizen is a human.
-True, but i prefer to treat me as a human not as a citizen.
-Complicated, anyway do you like beer?
-Yes, i love it.
-Cheers
(Smiles)

Fears

More fears come with more years, is this happening because we have done more sins?

Thike ne oqean

Si çdo mëngjes u zgjova e përhumbur. Në fillim ndjeva lehjen e disa qenve që më kishin shoqëruar të gjithë natën e blertë. Përpëlitesha në krevat…detyroja me nerv qënien që të mblidhte energjitë fizike e të mundte të kontrollonte komandën se si mund të ngrihesha. E mendova njëherë…kjo shërbeu që thjesht të ndryshoja kahun. Qëndrova për disa minuta në gjendjen as zgjuar-as gjumë. Gjendja e dyzuar reale dhe irreale! Me pas asnjë vetkontroll shoh fizikun tim të ngritur në këmbë. Instiktivisht kërkoja shapkat. Këmbët e mia të zbarthura ecnin furishëm dhe verbërisht në drejtimin e tyre. Më në fund u takuam ashtu si pa kuptuar. Brava e derës së dhomës më dukej e rëndë dhe e fortë por fuqia ime e brishtë mundi ta hapte. Më pas përshkrova disa hapa të bardha dhe zero për t’iu drejtuar banjos. Dera e saj u hap me të gjithë fizikun tim të puthitur në të njëjtin plan simetrik. Pllakat gjysmë të lagura më krijuan ndjesinë e bezdisjes përgjumëse. Më pas e përplasa fort derën dhe dora ime e djathtë e komanduar me një logjikë matematike të pagabueshme drejt celësit ku ne të mijëtat e sekondit ndodhi kyçja perfekte…e pritur pa asnjë grimcë dyshimi! Hapat e mia qenë të pamenduara drejt cefonit, lëvizjet ishin të pakontrolluara…dukej sikur duart dhe këmbët kontrolloheshin në një mënyrë llogaritëse elektronike. Më pas ula tutat…pastaj brekët dhe u ula lehtë në cefon. Procesi im fiziologjik i të urinuarit ndodhi me nota shfryrje dhe gati-gati abortuese.Pastaj u ngrita dhe dora ime inteligjente shtypi butonin e hedhjes së ujit. Ngrita brekët tutat dhe hapat e mia vigjilente e të verbëra ecën përpikmërisht drejt lavamanit. Gishtërintjë lodronin drejt rubinetit ku protestinin për ujë dhe sapun.Pas lodrimit në trinitet të lëvizshëm dhe të akullt ujë-duar-sapun…duart kaluan ne dualizim të parajstë…gishtërinj-ujë.
Goja ime qelbej erë nga pështyma e ndenjur moçal prej një nate fjetjeje dhe kërkonte të lëviznin lumenj të lundrueshëm uji dhe varkë-furceje e ngarkuar me baltë kolinozi.Pasi furcja fërkonte dhëmbët e mi uji reaksionohej proçes pas proçesi. Atëherë u bë shija e denatyralizuar…uje-kolinoz dhe pështymë. Pas disa lavazhesh të kontrolluara mirë duart pastruan buzët e mia të bulbëzuara. Më pas të dyja duart e mia në kohezion kapin flokët në lëvizjet e tyre simetrike dhe përpara meje shfaqet pasqyrimi i fytyrës sime. E atëherë zgjohen njëmijë ndjenja të arsyeshme e të errëta…logjikë…arsye…ndërgjegje…vetëdije…akullnajë…dhe mendja ime më torturon me pyetjen:
“-Prapë Ti?!” I drejohet fytyrë- pasqyrës sime qetësisht: ”-Dole përsëri Ti?! ”