Lamtumira e Violes

Ishte mes i Dhjetorit kur filloi te binte shi. Viola qe e lodhur nga rutina e se perditshmes edhe beri gati valixhen per t'u nisur gjetke. Ndersa po nisej kishte njemije pyetje qe e stermundonin por ndersa mendohej kembet e conin vetem perpara. Ate nate vendosi te ndiqte yjet edhe mjaullimat e maceve...keshtu Viola u arratis edhe nuk u degjua me per te. 

Te akullt

Ajo: Mori fund cdo gje! U ndame!
Ai: Po si, pse?

Mira: Se di, nuk te dua me. Je i akullt!
Ai: S'te kuptoj. Une mendoj se te dua akoma
  
Mira: Mire e the, ti e mendon.
Une po kerkoj ndjenjat jo trurin.
Ndersa ti mendon une s'te ndjej me.

Ai: Ke njohur dike tjeter?
Mira: Jo, nuk kam deshire as per dike tjeter edhe as per ty.
Jam shume e trishte ngaqe nuk te dua dot me.
Jam kaq e trishte saqe me vjen te vjell vrer.

Ai: Po perse nuk me do me?
Mira: Sepse nuk te puth dot me.
Nuk me merr me malli per ty,
me je bere i merzitshem edhe nuk me thua asgje te re.

Ai: Po tani sapo me puthe.
Mira: E vertete eshte por nuk te ndjej,
nuk kam deshire me per puthjet e tua

Ai: Dakort, po te le.
Mira: Si me le keshtu? Do me thene ti nuk me do?
Sikurse une as ti nuk me do?

Ai: Une te dua akoma por me mire te te le.
Mira: S'te kuptoj pse po me le...une te dua.