Kur njeriu të çlirohet nga konceptet kohë dhe hapesirë do mund të ndihet i lirë edhe i rëndë si ajri. Atëherë kur të ç'materializojë, sekondat, orët, ditët...me pak fjalë kur të ndalojë numërimin, nga i pafuqishëm njerëzor do të behët një i plotëfuqishëm zero. Tek të ndjerit hiç edhe bosh është plotëfuqishmëria më e lartë njerëzore. Të qënurit zero të bën të ndihesh infinit. Hiçi është përjetësi...
Wednesday, November 8, 2017
Pritja
se pritja te rendon ne shpatulla,
si nje pallto dimri e lagur.
se dashuria te rendon ne stomak,
si nje femi nente muajsh qe nuk lind.
e une pres dashurine,
me nje pallto te lagur
e me nje femije nente muajsh qe nuk lind.
No comments:
Post a Comment