Krejt normale

Se ti te dielen erdhe e me takove,

e te henen s’me the asnje fjale,

e te marten ike pergjithmone.

Pa na pyetur,

pa e ditur,

krejt papritur.

E une mbijetoj te merkuren,

e ti me mungon te enjten.

E te premten, me këput malli per ty.

E shtune,

e diele,

ti nuk erdhe me,

e kjo nuk eshte normal,

e mua me duhet te jetoj

krejt normal,

te Hënën deri te Dielën,

sikur javet s’kane mbarim,

sikur mbarimi s’ka fund,

sikur fundi s’ka fillim,

e ne vijme e ikim,

krejt normal.