se pritja te rendon ne shpatulla,
si nje pallto dimri e lagur.
se dashuria te rendon ne stomak,
si nje femi nente muajsh qe nuk lind.
e une pres dashurine,
me nje pallto te lagur
e me nje femije nente muajsh qe nuk lind.
Kur njeriu të çlirohet nga konceptet kohë dhe hapesirë do mund të ndihet i lirë edhe i rëndë si ajri. Atëherë kur të ç'materializojë, sekondat, orët, ditët...me pak fjalë kur të ndalojë numërimin, nga i pafuqishëm njerëzor do të behët një i plotëfuqishëm zero. Tek të ndjerit hiç edhe bosh është plotëfuqishmëria më e lartë njerëzore. Të qënurit zero të bën të ndihesh infinit. Hiçi është përjetësi...
Wednesday, November 8, 2017
Subscribe to:
Posts (Atom)
Krejt normale
Se ti te dielen erdhe e me takove, e te henen s’me the asnje fjale, e te marten ike pergjithmone. Pa na pyetur, ...
-
Sot kam tere diten qe bej te bashkohem me masen edhe me te vetveten. Po eci mbi te shkuaren duke protestuar qe te jem ne te tashmen. U be ko...
-
Mbrëmje mes kalimtarësh, avuj fixhani çaji si shtëllunga resh, zëra violinash, puthje të të dashuruarve, trokitje gotash vere, mjaulli...
-
se pritja te rendon ne shpatulla, si nje pallto dimri e lagur. se dashuria te rendon ne stomak, si nje femi nente muajsh qe nuk lind. ...