Nga
qetesia qe te ofron ky vend degjoj zogjte teksa cicerojne dhe gjethet
vjeshtarake qe fershfellejne nen fluturimin e eres. E gjithe kjo harmoni
e natyres i ben mendimet e mia te materializohen ne fjale dhe me cojne
ne pushimet e femijerise qe i kaloja ne fshat. Ketu natyra u perket
pemeve, zogjve apo mendimeve ndersa ne kujtimet e femijerise time natyra
i perkiste njerezve dhe lojrave te femijeve. Ndersa endem midis dy
identiteve gjej nje identitet te fshehur tek te shkruarit edhe natyra
dhe nuk ndihem me e huaj...
