Perendia Sol

Ne oxhakun e dhomes se madhe, 

drunjte kercellasin nga zjarri i kuqterremte. 

Nen fixhanin e cajit te avullt mbremjet mes kalimtaresh,

marrin arratine dhe zene vend ne te shkuaren.

Sa e bukur eshte e shkuara!

E shkuara apo nostalgjia?

Gjithcka qe iken behet ne te tashmen

me e vyer, me e cmuar dhe pothuajse ideale.

Nuk po flas per kujtimet, 

kujtimet jane thjesht copeza te rendomta.

Kujtimet jane te varura ne hendekun e portes se te tashmes,

E shkuara eshte nje ecjake e se tashmes.

Ne qiellin e zymte kerkojme perendine diell,
qe hena dhe yjet shume shpejt i zaptojne.

Hena sikur uleret mes yjesh qe te dashuruarit
te takohen te nesermen nen rrezet e nje dielli fluturak.

Dalengadale gjithcka behet fluturmthi,
momentet vrapojne, ndersa une dhe ti gjetem strehe henen.

Mbremjet nisin heret dhe mengjeset nisin vone,
yjet qendisin qiellin dhe ne i lutemi henes per perendine Sol.